ΦΙΛΟΙ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΖΩΗ
Πώς να κάνω νέους φίλους ως ενήλικας όταν μου φαίνεται δύσκολο;
Γνωρίζεις ανθρώπους, μιλάτε καλά για λίγο, ίσως λες «να τα ξαναπούμε». Ύστερα η επαφή χάνεται. Πώς περνά μια γνωριμία από εκείνη τη στιγμή σε κάτι που μπορεί να γίνει φιλία;

Οι νέες φιλίες στην ενήλικη ζωή συνήθως χρειάζονται κάτι που παλιότερα υπήρχε από μόνο του: αρκετές μικρές συναντήσεις, λίγο διαθέσιμο χρόνο και μια πρόσκληση που γίνεται συγκεκριμένη. Δεν χρειάζεται να γίνεις άλλος άνθρωπος για να αρχίσεις.
Γιατί μια γνωριμία δεν συνεχίζεται μόνη της
Στο σχολείο ή στη σχολή μπορούσες να βρεθείς με τον ίδιο άνθρωπο πολλές φορές χωρίς να το οργανώσεις. Ως ενήλικας, οι δουλειές, οι μετακινήσεις και οι διαφορετικές υποχρεώσεις κόβουν αυτή τη συνέχεια. Μια ευχάριστη συζήτηση σε ένα τραπέζι μπορεί να μην επαναληφθεί απλώς επειδή δεν ορίστηκε πότε θα ξανασυναντηθείτε.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο άλλος σε απέρριψε ούτε ότι δεν είσαι ενδιαφέρων άνθρωπος. Σημαίνει ότι η καλή πρώτη επαφή και η φιλία είναι δύο διαφορετικά στάδια. Ανάμεσά τους χρειάζεται μια δεύτερη συνάντηση, κι έπειτα χρόνος για να δείτε αν μπορείτε να είστε ο εαυτός σας μαζί.
Η δυσκολία γίνεται πιο βαριά όταν κάθε νέα γνωριμία αποκτά την απαίτηση να γίνει αμέσως «ο άνθρωπός μου». Άφησέ της το δικαίωμα να είναι στην αρχή απλώς μια γνωριμία.
↑ ΠεριεχόμεναΤι σχέση αναζητάς και τι χώρο έχεις
Μπορεί να θέλεις κάποιον για μια καθημερινή κουβέντα, παρέα σε μια δραστηριότητα ή έναν άνθρωπο με τον οποίο θα μοιραστείς πιο δύσκολα πράγματα. Αυτές οι ανάγκες δεν είναι ίδιες. Πριν ψάξεις «περισσότερους φίλους», ρώτησε ποια μορφή επαφής λείπει από τη ζωή σου τώρα.
Δες επίσης τι χώρο μπορείς πραγματικά να δώσεις. Ένας καφές κάθε δύο εβδομάδες ίσως είναι πιο ειλικρινής αφετηρία από μια υπόσχεση για συνεχή επικοινωνία που δεν χωρά στο πρόγραμμά σου. Μια φιλία δεν κρίνεται από το πόσο συχνά μιλάτε σε σύγκριση με άλλους, αλλά από το αν υπάρχει τρόπος να επιστρέφετε στην επαφή που επιθυμείτε και οι δύο.
↑ ΠεριεχόμεναΗ αξία της επαναλαμβανόμενης επαφής
Δεν υπάρχει ένα «σωστό χόμπι» που παράγει φίλους. Πιο χρήσιμο είναι να παρατηρήσεις πού μπορείς να ξαναβρεθείς με τους ίδιους ανθρώπους χωρίς να εξαντλείσαι: μια ομάδα που συναντιέται τακτικά, μια κοινή διαδρομή, μια συνεργασία, ένας χώρος μάθησης ή μια γειτονική συνήθεια. Η επανάληψη δίνει χρόνο σε μια συζήτηση να συνεχιστεί από εκεί που έμεινε.
Αν ένας χώρος σε κάνει να παριστάνεις κάποιον άλλο για να ανήκεις, η συχνότητα από μόνη της δεν αρκεί. Πρόσεξε πού νιώθεις αρκετά άνετα για να ρωτήσεις κάτι, να θυμηθείς τι σου είπε ο άλλος και να μοιραστείς λίγο από τη δική σου ημέρα. Η οικειότητα συχνά μεγαλώνει μέσα από τέτοιες μικρές αμοιβαίες κινήσεις.
↑ ΠεριεχόμεναΗ μικρή πρόσκληση και η δεύτερη συνάντηση
Το «να κανονίσουμε κάποτε» αφήνει όλη τη δουλειά σε ένα αόριστο μέλλον. Μια μικρή πρόσκληση μπορεί να είναι: «Μου άρεσε η κουβέντα μας για το βιβλίο. Θα είσαι στο επόμενο μάθημα;» ή «Έχεις χρόνο για έναν καφέ μετά τη συνάντηση την Πέμπτη;». Δίνει στον άλλον έναν συγκεκριμένο τρόπο να απαντήσει, χωρίς να απαιτεί οικειότητα που ακόμη δεν υπάρχει.
Αν πει ναι, μην πιεστείς να κάνεις τη δεύτερη συνάντηση τέλεια. Θυμήσου κάτι από την πρώτη κουβέντα, ρώτησε πώς εξελίχθηκε και άφησε χώρο να μιλήσεις κι εσύ. Αν βρεθείτε ξανά, μπορείς να προτείνεις μια επόμενη επαφή. Φιλία δεν γίνεται με ένα άλμα· γίνεται όταν οι δύο άνθρωποι επιλέγουν, ξανά και ξανά, να συνεχίσουν.
↑ ΠεριεχόμεναΑμοιβαιότητα, ρυθμός και μη ανταπόκριση
Κάποιος μπορεί να απαντά αργά επειδή η ζωή του είναι γεμάτη. Κάποιος άλλος μπορεί απλώς να μην αναζητά την ίδια επαφή. Μια αναβολή δεν αρκεί για συμπέρασμα· ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο όπου μόνο εσύ προτείνεις και ο άλλος δεν βρίσκει ποτέ εναλλακτική στιγμή σου δίνει περισσότερη πληροφορία.
Μπορείς να κάνεις μία καθαρή δεύτερη πρόταση, χωρίς να κυνηγήσεις ατελείωτα μια απάντηση. Αν δεν υπάρξει ανταπόκριση, άφησε αυτή τη γνωριμία εκεί που βρίσκεται. Δεν χρειάζεται να γίνει απόδειξη για την αξία σου. Και όταν ο άλλος επιδιώκει επαφή με άλλο ρυθμό, μπορείτε να δείτε αν υπάρχει μια μικρή κοινή συχνότητα, χωρίς κανείς να υποδύεται διαθεσιμότητα που δεν έχει.
Αν πίσω από κάθε μη απάντηση ξυπνά έντονα το αίσθημα ότι είσαι εντελώς μόνος, το άρθρο «Νιώθω μόνος, τι να κάνω;» στέκεται πιο κοντά σε εκείνο το βίωμα.
↑ ΠεριεχόμεναΈνα επόμενο βήμα που χωρά στη ζωή σου
Σκέψου έναν άνθρωπο με τον οποίο μίλησες πρόσφατα και θα ήθελες πράγματι να ξαναμιλήσεις. Υπάρχει ένα κοινό πλαίσιο όπου θα βρεθείτε πάλι; Αν ναι, θυμήσου ένα σημείο της κουβέντας για να το συνεχίσεις. Αν όχι, μπορείς να στείλεις μια μικρή, συγκεκριμένη πρόσκληση. Το βήμα δεν είναι «βρες φίλο». Είναι «δώσε σε μια αληθινή γνωριμία τη δυνατότητα δεύτερης επαφής».
Αν η πρωτοβουλία σε σταματά επειδή αμφισβητείς κάθε σου κίνηση, μπορεί να βοηθήσει και η διερεύνηση της αυτοπεποίθησης ως μικρής πράξης, χωρίς να περιμένεις πρώτα να νιώσεις απόλυτη σιγουριά.
Συχνές ερωτήσεις
Κι αν είμαι εσωστρεφής;
Η εσωστρέφεια δεν αποκλείει τη φιλία. Ίσως σου ταιριάζει καλύτερα ένας άνθρωπος τη φορά, μια μικρή συνάντηση και χρόνος ανάμεσα στις επαφές. Διάλεξε ρυθμό στον οποίο μπορείς να είσαι παρών, αντί να προσπαθείς να ανταποκριθείς σε μια ξένη εικόνα κοινωνικότητας.
Κι αν φοβάμαι ότι ενοχλώ;
Μια σαφής πρόσκληση με χώρο για «όχι» σέβεται και τους δύο: «Αν σου κάνει, να πιούμε έναν καφέ· αν όχι, κανένα πρόβλημα». Το να προτείνεις δεν επιβάλλει υποχρέωση. Αν ο φόβος σε αποτρέπει σταθερά από κάθε επαφή και περιορίζει πολύ την καθημερινότητά σου, μπορείς να το συζητήσεις με έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.